Nisan Yağmuru

Meryem Aybike Sinan

Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

Nisan yağmurları başladı.

Göğün peçesini araladı çapkın rüzgarlar. Simsiyah saçlarını sağa sola savurdu göğün titreyen eli...bulutlar, tembel, hırçın bulutlar uyandı. Takvimler nisan diyordu. Yeşeren toprakta umut, denizde inci demekti nisan yağmurları. Bir yağmur bekleniyordu ansızın. Rüzgar kuşkulu esiyordu. Çiçekler emindi gelen bahardan.

Nisan yağmurları bereket olup yağacaktı birazdan.

Hercai bir menekşenin omuzunda bir şebnem olmalıydı.

Mor sümbülün yanağında efsunlu bir koku. Gülün dikeninde hüzün.

Bir yağmur bekleniyordu.

Nisan tadında, nisan adında...

Hani her bahar yağdığı gibi yağacaktı yağmurlar...

Pencerenin pervazları içlenecekti bu içli şarkıya.

Körfez derin bir düşüncenin koynundayken, Kartepe güneşe uzanırken, çam ormanları sıcağa doymuşken aniden başlayacaktı serüven. Efil efil esen bir rüzgar alıp getirecekti uzak vadilere sığınan kır çiçeklerini. Nisan seslene seslene, hislene hislene inecekti baharın şah damarına. Dokunacaktı bütün efsunuyla güzelliğin kınalı ellerine. Dil bilmez güvercinler konuşacaktı gelen sessizliği... Martı sürüleri denize kanat açacaktı..

Hani...

Kucaklayacaktık gün batımını...

Bir yağmur yağacaktı ansızın...

Nisan tadında, nisan adında, bir yağmur...

Hani...

Nisan bereket demek, umut demekti...

Toprak lale, sümbül, menekşe kokuları sürünecekti. Yıkanacaktı kirli yüzler, umarsız caddeler, solmuş kırmızı kiremitler. Tarlalara mikail’in nefesi değecek, can verecekti toprakta gizlenen tohuma.

Irmaklar coşacak, çeşmeler  sevincinden raksedecekti. Nisan yağmurları bin işve ile süzülecekti toprağın avuçlarına. Kırk ikindiler yol gözleyecek, gökkuşağı hayatın kalbini saracaktı. Düşler çiçek açacaktı yağmurun bereketiyle...

Gök sancılı, gök gerinecekti gelen yağmura...

Bir yağmur gelecekti, inci yüklü. Kanatları efsunlu.

Hani..

Nisan yağmurları başlayacaktı ince ince...

Nisan tadında, nisan adında.

İşte...

Nisan yağmurları başladı yeni baştan...

Kaç bahar devrildi gitti hayatın yamacında. Kaç mevsim tükendi. Kaç sene geçti... karşı kıyıya mesafeler kalmışken, rıhtım görünmüşken bir yağmur yağıyor nisan tadında ve nisan adında. İçimde hüzzam bir şarkı yürüyor. Ayaklarını basıyor kalbimin yaralarına. Bütün hüzzamlar yalnızlığımı kolluyor, acılarıma öykünüyor gibi. Neşeli şarkılarım susuyor. Küsüyor Yusufçuk kuşum. Hani bahar neşe demekti? Umut,bereket, vuslat, sevinç demekti? Alnımın çorak toprağında mahzun bir serinlikti nisan yağmurları...

Seneler geçti, mevsimler eskidi, zaman yürüdü...

Nisan yağmurları defalarca yağdı, defalarca sustu...

Ne inciler düşürdü istiridyenin bağrına.

Ve...

Ne mevsimler aktı ömrümüzden...

Nisan adında, nisan tadında.

İşte...

Bir bahar daha geçiyor bak...

Yağmurlar tükendi yeniden. Bulutlar uykuya yattı. Çölleri hayrette bırakan sıcaklar düştü taze günün üzerine. Eskidi nisan... Kurudu nisan yağmurları. Rüzgar sustu, gök esnedi. Toprağın sinesi çatladı hüznün alevinden. Erguvanlar harelendi. Laleler soldu, sümbüller senelik uykusuna yattı. Bir sene sürecek bir daha ki kavuşma. Seneye bir daha karşılaşacak mıyız diyor içim... Sümbül soğanından baş kaldıracak mı? Bizim vademiz yetecek mi diyorum... Bir daha ki bahar ne zaman gelecek, ne zaman yağacak nisan yağmurları yeni baştan?

Hangi yağmur yağacak bir daha üstümüze...

Nisan tadında, nisan adında...

Yorum (1)

emine: his muhteşem bir tasvir,duygu yoğunluğu,muhteşem bir his dünyası.Tebrik ediyorum bu kadar güzel anlatılabilirdi. 1 Mayıs 28, 2008

Yorum yazın

İsim

E-posta

Başlık

Yorum

Gönder