Banarlı Mektebi

Meryem Aybike Sinan

Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

            Biz Banarlı mektebinde yetiştik.

            Etrafı iri iğde ağaçlarıyla çevrili o büyük kayısı bahçesindeki beyaz badanalı evin, henüz televizyon kanallarıyla tanışmadığı demlerdi. Baharın gelişiyle fısıltılı bir güzellik tüm haşmetiyle   çıkıp geliyordu müphem diyarlardan. Kırkikindi yağmurlarının serinlettiği toprak kokusu iliklerimize kadar işliyor, ihtiyar gök gürlemeleri içimizi titretiyordu.

            İnsan hayatının en güzel yılları idi.

            İğde kokulu baharların güzelliği sinmişti ruhumuza.

            İşte o iğde kokulu baharların birinde tanıdım Nihat Sami Banarlı’yı. Evin kütüphanesinde tesadüfen rastlaştığım ansiklopediyi karıştırırken aynı zamanda gelecekteki mesleğimin de ilk kıvılcımları tutuşturmuştu ruhumu.. Çok meraklı olduğum yazarların hayatını şimdi ayrıntılı bir şekilde öğreniyordum.

            Banarlı Mektebine girişim böyle oldu.

            Biz Banarlı Mektebinde yetiştik.

Banarlı Mektebine devam diyoruz.

            Biz Banarlı Mektebinde yetiştik.

            Her gurup vakti akşam serinliğinin ağaç gölgelerine indiği vakitlerde çalışma odasının yolunu tutardım. O saatler rahmetli annemin çay saatleri idi. Şimdi düşünüyorum da... Bahçedeki büyük kayısı ağacının altındaki sedirde çayını yudumlayan babamın bana seslenişini, kitaptan kafamı kaldırmadan bu sesi bile duymazdan gelişimi, Resimli Türk Edebiyatının sayfaları arasındaki yolculuğumu ısrarla sürdürdüğümü unutmam imkansız.

            Bu yolculukta edebiyatın efsunlu büyüsüyle kendimden geçtim.

            Biz Banarlı Mektebinde yetiştik.

            Banarlı Mektebine devam diyoruz.

            Biz Banarlı Mektebinde yetiştik.

            Hayat salıncağı insanı nerden nereye götürür bilinmez ama edebiyatın denizaşırı  ülkelerine giden hayal salıncağına ben o yıllarda binmiştim. Bu hayal ülkesinde keşfettim güzelliklerle bezeli dünyayı. Yalnız kaldığım demlerde, üzüntüye ve umutsuzluğa kapıldığım zamanlarda hep yanımdaydı Banarlı Hoca.

            Güzeldi. O yıllar çok güzeldi. Bir nisan yağmuru tazeliğinde idi kitaplar. Lise yıllarında hiç çalışmadan geçtiğim edebiyat derslerindeki başarımın bu edebiyat ziyafetleri olduğunu biliyorum. Resimli Türk Edebiyatı Tarihi ciltlerini tek tek karıştırıyor, ilk kez karşılaştığım edebiyat ulularını kalbimin en mutena güvertelerine buyur ediyordum. Bu okul başka bir okuldu.

            Bu okul Nihat Sami Banarlı okuluydu.

            Biz Banarlı Mektebinde yetiştik.

            Banarlı Mektebine devam diyoruz.

            Biz Banarlı mektebinde yetiştik.

            Onun okulunda başladı edebiyat sevdamız.

            Lise yıllarında sözlendiğimiz edebiyat perisiyle izdivacımız üniversite sıralarında gerçekleşti. Biz onun üslubuyla yazar olduk. Onun ışığıyla yol bulduk kendimize. O yolda yürüdük,yürüdük. Türkçe’nin Sırlarını bulduk. Sır içinde sır varmış dedik sonra. Güzel Türkçe’nin güzelliğini onun cümleleri taçlandırdı. Güller arasında güller bulduk edebiyat bahçesinde gezinirken. Sözün taraçalarında hep onun ayak izleri vardı. Onun sözleri vardı.

            Biz Banarlı mektebinde yetiştik.

            Banarlı Mektebine devam diyoruz.

Biz Banarlı Mektebinde yetiştik.

Onun selsebil olmuş pınarlarından içtik kana kana. Büyüdük. Söz söyledik edepten, irfandan yana. Aşkı büyüttük kalbimizde. Unutmadık mana erlerini. Söze ruh veren zirvelerin eteklerinden ayrılmadık. Ölüm görününce düz insana hayat dümdüz olurmuş. Ama Nihat Sami Banarlı gibi söz ve mana erleri hep canlıdır. Onlar ölümsüzdür aslında. Onlar kalbimizdedirler her daim. Satır aralarına serpilmiş en güzel sözcüklerdir onlar. Söz onlarla bulur ahengini.

Biz unutmadık. Unutmayacağız.

Biz Banarlı Mektebinde yetiştik.

Banarlı Mektebine devam diyoruz.

Yorum (0)

Yorum yazın

İsim

E-posta

Başlık

Yorum

Gönder