Anneme Mektup

Meryem Aybike Sinan

Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

Bugün seni andım derinden.

Erkenden uyandım bu sabah. Dilimde hasret kokan bir türkünün yanık ezgisi var. Sabahın seherinde uzaklardan kaçamak yapan tatlı bir nergis kokusu yakaladı beni. Yüksek dağların esintisi sallıyordu ağaçları.

Birden sen geldin aklıma. Sensiz geçen baharların şevksiz fısıltısı geldi aklıma. Hüzünlendim. Yalnızlık çıkmazında bu sabah bir bozkır türküsü düştü dilime. Ölümden, hasretten, ayrılıktan yana türküler çeldi aklımı. Ayrılık bizi yakalayalı yıllar olmuş...

“Ayrılık hasreti kar etti cana

             Seher yeli sevdiğimden bir  haber..

            Selamın tebliğ et kutbi cihana

            Seher yeli sultanımdan bir haber...”

Ağladım. Senin yıllar öncesinde bana döktüğün gözyaşlarına benziyordu ağlayışlarım. Seninle ağlayışlar bile güzeldi. Güzeldi seninle her şey...

Bu sabah seni andım derinden.

Salkım salkım bir üzüntü düştü omzuma.

Kırkikindi yağmurları başladı inceden ince.

Her cama vuran yağmur tanesi seni hatırlatıyor. Yokluğunu bir daha farkeden kalbim düşüyor acının denizlerine. Dalgalarım kalbimin rıhtımlarını kırbaçlıyor.

Şimdi hiçbir şeyde eski neşeyi bulamıyorum. Yok buğday başağındaki tılsım. Yok rüzgarın terkisinde menekşeli kokun. Bahar bin hüzün yağdırır uykularıma.Yaşamın taraçaları, sensiz kuşanıyor çiğdem sürüsünü. Çam ağaçları saklamıyor hayallerimizin yiten güzelliğini. Yürüdüğüm tüm kumsallarda senin ayak izlerini arıyorum. Ama gitmişsin. Denizin beyaz köpükleri silmiş ayak izlerini. 

Salkım saçak bir hüzün düşüyor omuzuma. Taş gibi ağır olan bir hüzün bu.

Ayrılık bizi yakalamış. Erik tadında  buruk bir yaşam almış beni kollarına. Sensiz her şey renksiz  ve tatsız. Sık sık aklıma düşüyorsun. Sımsıcak ellerini hissediyorum saçlarımda.

 Bir de...

Senin gözyaşlarını hatırlıyorum nedense.

Sen gideli...

Kırk ikindi yağmurları yağıyor üzerime. Habersiz, ani. Hüzünden bir elbise giyiniyor yüreğim. Hatıralarım depreşiyor. Küme küme ardıç ağaçlarının gölgesinde bir sabah vakti senin sesini duyar gibi oluyorum. Bir kelebek kafilesi konuyor menekşelerin yaprağına. Irmaklar sensiz ve sessiz akıyor.

Senin gözyaşlarını hatırlıyorum birden. Bana ağlayan gözlerini.

Ne güzel hayatı analarla yaşamak diyorum.  Yıpratan bir rüzgar kırıyor dallarımı. Sen duymuyorsun anneciğim.  Sen görmüyorsun artık.  Kurşuni bir duman sarıyor gözlerimi. Masmavi geniş gökyüzü, daralıyor ve kararıyor gözlerimde. Ufkuma uzak hatıralarım yığılıyor.

Ne olur...

Seninle bir akşam üstü karşılaşsak aniden.  Sen hiç gitmemiş, ben bu hasreti hiç yaşamamışım.

Yalnızlık çıkmazında bir akşam üstü seninle karşılaşsak aniden.

Şimdi uzaklarda kalmış bir akşam üstünde senin gülüşün düşüyor aklıma.

Bir de...

Senin gözyaşlarını hatırlıyorum nedense.

Senin sözlerin vardı hani sözlerin.

 Aşka dair, yaşama dair. İnanca dair hiç eskimeyen sözlerin. Kaygıların vardı. Sen sözünü tuttun. Ben gidince diye başlayan sözlerini unutmadım. Sen gidince ben sözlerini aradım zihnimde. Gitmeden, bilemedim belki de gideceğini. Sen gidince anladım bunu. Günde beş vakit açılan ellerinde şükür çiçek açardı. Duaların ilaçtı   inleyen ruhuma.  Sen gideli dualarda adım yok. Seccadenin dallarına çiçekler konmuyor.

Devrile devrile akan suyun sesinde kayboluyorum. Suya akıyorum. Gidiyorum. Beyaz köpüklere tutunan umutlarım devrile devrile akıyor suyun yanağından.

Sen gittin gideli sabah sisi çökmüş dağlarıma.

Seninle ayrılığımız derinleşmiş.

Bugün seni andım derinden.

Devrile devrile akan suyun sesinde sendin akan.

Ve ben...

Peşine düşmüş ağlıyordum, ağlıyordum.

Ve ...

Kimseler beni görmüyordu...

Yorum (0)

Yorum yazın

İsim

E-posta

Başlık

Yorum

Gönder