Ankara'da İktidar Savaşı

Mehmet Derebeyoğlu

Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

Az gittik uz gittik yine başladığımız yere geri döndük.

Abdullah Gül AKP'nin Cumhurbaşkanı Adayı olarak açıklandı.

RP Kayseri Milletvekili sıfatıyla 1993’te katıldığı “Türkiye Gönüllü Kültür Teşekkülleri
3. İstişare Toplantısı”nda konuşan Abdullah Gül, “Cumhuriyetçilik, milliyetçilik, halkçılık, devrimcilik, devletçilik ve laiklik” ilkesinin halka zorla dayatıldığını iddia edip, Türkiye’de sistem bunalımı olduğunu ileri sürmüş.

Jandarma dipçikleri...

“Ne Mutlu Türküm diyene” sözünün Türkiye’yi ilkelleştirdiğini savunan Gül, konuyu TSK’ya getirip, kıyafeti yüzünden köylerin basıldığını, insanların jandarma dipçikleri ile dövüldüğünü iddia etmiş.

Dindar subay

GÜl, TSK’ya yüklenmeye şöyle devam etmiş; “Dindar olan bir subaya siz eğer kendi ordunuzda hayat hakkı vermiyorsanız, sanki ajan yakalamış gibi, onları eğer ayıklıyorsanız, siz o zaman bütünlüğünüzü nasıl temin edersiniz?...”

“Ne mutlu Türküm diyene” lafını tutup her yere yaza yaza ve bunu özellikle hiç olmayacak yerlere yaza yaza, Türkiye aslında ilkel bir hale dönmüştür.

İşte Türkiye Cumhuriye'nin en yüksek tepesine çıkmak üzere olan Abdulalh Gül bu.

ABD ve AB'ye karşı işbirlikçi teslimiyetçi tavizkar politikalarının mükafatı olarak Çankaya'ya çıkacak.

Abdullah Gül'ün Çankaya'ya çıkması, Türkiyeli Bizanslıların hedeflerine ulaşması demektir.

Şimdi biraz gerilere gidelim.

Çankaya turları başlamadan Nisan ayında AKP'nin oyları % 20-25 bandında seyrederken % 47'lik netice nasıl elde edildi?

Oysa yükselen bir milliyetçi dalga vardı. AKP'nin gayri milli politikalarına karşı tepki vardı.

Bizans'ta entrika bitmez.

Yükselen Milliyetçi dalganın önü kesilmeliydi.

Çankaya seçimi, milliyetçi dalganın önünün kesilmesi için kullanılmıştır.

Din'e ait ne kadar istismar edilecek argüman varsa hepsi de hayasızca kullanılmıştır.

Bu zamana kadar Çankaya'ya seçilen Cumhurbaşkanlarımız dinsiz oldu.

Abdullah Gül "dindar" oldu.

CHP'nin ve ulusalcı olduğunu iddia eden kesimlerinde dolaylı desteği ile bu propaganda tuttu.

CHP'nin hangi şekilde olursa olursan alacağı oy tahmin edilebilliyordu.

İran siyasetçilerinin temel argümanlarını iyi bilen AKP'liler, malum odakların desteğinde hedefe ulaştılar.

Dindar Cumhurbaşkanı seçtirmediler propagandasının yanında, Temmuz sıcağında dağıtılan kömürler, mercimeklerde işe yaradı.

Atatürk'ü bugünkü başarısız ve çapsız siyasetlerine kalkan yapanlara karşı Milletin tepkisi AKP'ye yaradı.

Bu ahlaksız istismarcı politika, en azından AKP'ye % 10 ilave oy getirirken MHP'nin % 10 oyunu çaldı.

Entrika siyaseti yükselen Milliyetçiliğin önünü kesti.

Hırsızlıklar, yolsuzluklar, Ali Dibo'lar, gemicikler kadı kızında da olan kusurlar oldu.

Oyun MHP ve Milliyetçiler üzerinde oynanmıştır ve bugün itibariyle başarıya ulaşmıştır.

Ancak Bizanslılarda entrika bitmez.

MHP üzerinde daha nice oyunlar oynanmaya devam edecektir.

Öncelikle de kendilerine ulusalcı, milliyetçi süsü verenlerin Ülkücülere karşı hareketlerine çok dikkat etmeliyiz.

Cumhuriyetin bütün kaleleri teker teker "Ne Mutlu Türk'üm Diyene" diyemeyen bizans cephesi tarafından ele geçirilmektedir.

CHP, Baykal üzerinden diskalifiye edilmek üzeredir.

Bugün MHP'ye ve Sayın Bahçeli'ye demokrat ilkeli tavrından dolayı övgüler yağdıranlara dikkat etmekte yarar vardır.

Çankaya'da dikensiz bir gül bahçesi için, bundan sonra hedefleri Türkiye Cumhuriyet'in en sağlam kalesi MHP'dir.

Milliyetçi Hareket; Çankaya'dan daha önemli, korunması ve desteklenmesi gereken en büyük güvencemizdir.

AKP için uzlaşmanın anlamı içerde teslim almak dışarda teslim olmaktır.

Türk Milleti üzerinde oynanan bu sinsi oyunu bozacak olan yine Milliyetçi Hareket'tir.

Yorum (0)

Yorum yazın

İsim

E-posta

Başlık

Yorum

Gönder