BARKOT 869

Hüseyin Akar

Muğla Ticaret Borsası Genel Sekreteri

1960 lı yılların başıydı, okullarda yerli malı haftası düzenlenir, öğrenciler evlerinde getirebilecekleri ne varsa getirirler sıraların üstüne koyarlar ve hep bir ağızdan” Yerli Malı Yurdun Malı Herkes Yerli Malı Kullanmalı “ diye bağırarak söylerdik. Öğretmenimizde bize Atatürk’ün önderliğinde yapmış olduğumuz kurtuluş savaşından sonra, şimdi de ekonomik kurtuluş savaşına başladığımızı bundan sonra sanayileşmek gerektiğini, Mustafa Kemal Atatürk’ün ekonomik kurtuluş savaşını başlattığını söylerdi. Çok kitap okumamızı, başarılı olmamızı, kendimizi iyi yetiştirmemiz gerektiğini, okumuş insanların kurtuluş savaşında savaşırken şehit olduklarını, bu nedenle okumuş insana çok büyük ihtiyaç olduğunu anlatırdı. Ürettiğimiz ürünleri dış pazarlara satmamız gerektiğini, onları markalamamız ve ambalajlamamız gerektiğini söylerdi.

Hatırlıyorum, okula getirilen ürünlerin hepsi tarım ürünleri idi. Köy yerinde sanayi ürünü bulmak mümkün değildi. Yakın yerde fabrika’da yoktu. Zeytinler taş değirmenlerde ezilir ve yine taş değirmenlerde yağı sıkılırdı.  

Yine hatırlıyorum, okula getirdiğimiz tarım ürünlerinin tadı, lezzeti daha başkaydı. Doyulmaz bir tadı ve kokusu vardı. Şimdi yediğimiz ürünler, saman gibi, tatsız, tuzsuz. Şimdilerde O, 60 lı yılların tadına doyulmaz ürünlerinden bulup satın alabilmek için pazarı baştanbaşa dolaşıyoruz, fakat çoğu zaman bulamıyoruz.

            Milli ve manevi eğitimi almış olan Türk gençliği, Atatürk’ün başlattığı ekonomik kurtuluş savaşını devam ettirerek ülkeyi kısa zamanda düzlüğe çıkardı. Ondan sonraki hükümetlerin yavaş ta olsa kalkınma hızını devam ettirmeleri Türkiye’yi epey büyüttü güçlü devlet haline getirdi. Fakat belirli bir süre sonra politikacıların, politikalarını hizmet amaçlı değil de, menfaat amaçlı yapmaya başlamaları, AB ve ABD köleliğini gündeme getirdi. Gümrük Birliği anlaşması imzalandı. Bu iki gücün vermiş olduğu tavsiyeler doğrultusunda Türk tarımı küçültülebildiği kadar küçültüldü. Tütüne, Şekere kota kondu. Tek taraflı işleyen Gümrük birliği anlaşması sonucunda Türkiye ithal mal cenneti haline geldi. İthalat ihracatın neredeyse iki katına ulaştı. Bütçe açıkları büyüdü. Her türlü tarım ürünü ithal edilir oldu. İthal ürünlerinin kalitesiz, fakat ucuz, yerli malının kaliteli fakat pahalı olması, yerli ürünün Pazar kaybına sebep oldu. Tabi bunun yanına vatandaşın alım gücünün düşmesini de eklemek gerekir. Bunun sonucunda Türk tarımında üretim düştü. Tarım da, kendi kendine yeten ülke olmaktan çıkıp, tarım ürünü ithal eden ülke olduk.

Türkiye ithal mal cenneti oldu, tedbir alınmazsa A dan Z ye her şeyimiz ithal olacak. Çiftçi, ürettiğimi satamıyorum maliyetim çok yüksek diye feryat ederken, tedbir alması gereken AKP hükümeti, tedbir almak şöyle dursun daha yeni çıkardığı tohum yasasına göre, AB ve ABD den izin almadan saksıya biber bile dikemezsiniz diyor. Yeni çıkan diğer bir yasaya göre de ithal doktorlar da geliyor.

Peki ne yapacağız?

Atalarımız büyük mücadeleler sonucunda, yıkılan Osmanlı Devletinin içinden Türkiye Cumhuriyetini kurmuşlar ve bize emanet etmişler. Bizde bu emanete sahip çıkacağız, AB ve ABD ye yem etmeyeceğiz. Önce Yerli malımıza sahip çıkacağız. Kaliteli üreteceğiz, Pazar payımızı artıracağız. Ne pahasına olursa olsun mecbur kalmadıkça ithal mal almayacağız. Özellikle tarım ürünlerinde bu hususu çok dikkat etmeliyiz. Alış verişe çıktığımızda ambalajlı ürünlerin üzerindeki barkot numaralarına bakacağız. Türkiye de üretilen ürünlerin barkot numarası 869 ile başlamaktadır. Bu ürünler Türkiye de üretilmekte, Türk fabrikalarında işlenip ambalajlanmakta. Yani Türk çiftçisinin, Türk işçisinin alın teri. Rahatlıkla, gönül ferahlığı ile alınıp yenebilecek ürünler. 869 barkot numarası ile başlayan ürünleri almak kendi insanına sahip çıkmaktır. Paranın cebinde kalması demektir. Verdiğin paranın sana yol su elektrik olarak geriye dönmemesi demektir.

Evet, “Yerli Malı Yurdun Malı, Herkes 869 la Başlayan Malı Almalı”diyoruz.

Yorum (0)

Yorum yazın

İsim

E-posta

Başlık

Yorum

Gönder